آياتي از قرآن كريم (72) سوره مبارکه اَلذّاريات آيات اوّل الي 23
اَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيطانِ الرَّجيمِ
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
وَ الذَّارِيَاتِ ذَرْوًا ﴿۱﴾ سوگند به بادهايى كه ابرها را به حركت در مي آورند (۱) فَالْحَامِلَاتِ وِقْرًا ﴿۲﴾ پس سوگند به ابرها كه بار سنگيني از باران را با خود حمل مي كنند (۲) فَالْجَارِيَاتِ يُسْرًا ﴿۳﴾ و سوگند به كشتيهايي كه به آساني در دريا حركت مي كنند(۳) فَالْمُقَسِّمَاتِ أَمْرًا ﴿۴﴾ پس سوگند به فرشتگاني كه كارها را تقسيم مي كنند(۴) إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ ﴿۵﴾ كه به آنچه وعده داده شده ايد راست است (۵) وَ إِنَّ الدِّينَ لَوَاقِعٌ ﴿۶﴾ و بي شك رستاخيز و جزاي اعمال، واقعيت دارد (۶) وَ السَّمَاءِ ذَاتِ الْحُبُكِ ﴿۷﴾ سوگند به آسمان كه داراي چين و شكنهاي زيباست(۷) إِنَّكُمْ لَفِي قَوْلٍ مُخْتَلِفٍ ﴿۸﴾ كه گفتار شما درباره قيامت مختلف و گوناگون است (۸) يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ ﴿۹﴾ تنها كسي از ايمان به آن (روز قيامت) منحرف مي شود كه از قبول حق سر باز مي زند (۹) قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ ﴿۱۰﴾ مرگ بر دروغ پردازان (۱۰) الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ سَاهُونَ ﴿۱۱﴾ همانان كه در جهل و غفلت فرو رفته و بى خبرند (۱۱) يَسْأَلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ ﴿۱۲﴾ مي پرسند روز پاداش چه هنگامي است (۱۲) يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ ﴿۱۳﴾ به آنان بگو همان روزي است كه شما را در آتش عقوبت مي سوزانند (۱۳) ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ هَذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ ﴿۱۴﴾ و به آنها گفته مي شود بچشيد عذاب موعود خود را اين است همان بلايى كه با شتاب خواستار آن بوديد (۱۴) إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ ﴿۱۵﴾ اما يقيناّ پرهيزگاران در باغها و چشمه سارانند (۱۵) آخِذِينَ مَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَلِكَ مُحْسِنِينَ ﴿۱۶﴾ آنچه را پروردگارشان عطا فرموده مى گيرند زيرا كه آنها پيش از اين نيكوكار بوده اند (۱۶) كَانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ ﴿۱۷﴾ آنان كساني هستند كه كمي از شب را مى خوابيدند (۱۷) وَ بِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ﴿۱۸﴾ و در سحرگاهان از خدا طلب آمرزش می کردند (۱۸) وَ فِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ ﴿۱۹﴾ و در اموالشان براى نيازمند و محروم حقّى معين بود (۱۹) وَ فِي الْأَرْضِ آيَاتٌ لِلْمُوقِنِينَ ﴿۲۰﴾ و بدانيد كه در روى زمين براى اهل يقين نشانه هايى متقاعد كننده وجود دارد (۲۰) وَ فِي أَنْفُسِكُمْ أ َفَلَا تُبْصِرُونَ ﴿۲۱﴾ و در وجود خود شما نيز آياتي است. آيا نمى بينيد (۲۱) وَ فِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَ مَا تُوعَدُونَ ﴿۲۲﴾ و روزى ِ شما و آنچه وعده داده شده ايد در آسمان است (۲۲) فَوَرَبِّ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ مَا أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ ﴿۲۳﴾ پس سوگند به پروردگار آسمان و زمين كه واقعا او حق است همان گونه كه خود شما سخن مى گوييد (۲۳)